Jakże żałuję, że prosiłam cię o pomoc. Przecież mówiłam, żebyś się nie odwracał i nie odzywał. Powiedz, dlaczego mnie nie posłuchałeś. Zapewniałam cię, że nie stanie się nam nic złego, jeśli zastosujesz sie do moich wskazówek. Nie rozumiem, dlaczego tak bardzo zależy ci na zwykłej czapce. Wystarczyło tylko, byś przeniósł mnie przez tę rzekę, a otrzymałbyś przyrzeczoną nagrodę. Teraz muszę wraz z towarzyszkami wrócić do podziemi i będziemy tam czekać kolejne sto lat. Dopiero wtedy będziemy mogły znów wyjść, żeby poprosić kogoś o pomoc. Przyrzekam, że ta osoba z pewnością nie będzie miała nakrycia głowy!