Na półwyspie Helskim zegar wskazywał wpół do dwunastej. Nieznany nikomu bliżej artysta zatrzymał się w pół drogi i usiadł na ławce stojącej w półmroku. Z futerału wyjął ponad półkilogramowe skrzypce. Spacerujący otoczyli  go półkolem. Nikt się nie odezwał, nawet półgłosem. Niektórzy półprzytomnie, inni prawie półleżąc, zasłuchani nie zauważyli, że wybiła północ.