Gazownia stała na skraju miasta, miałem więc z okna widok na soczyście zielone pole, które ciągnęło się aż po horyzont.

I na tym polu, spokojnie pasąć się na kiełkującej pszenicy, stał dwugarbny wielbłąd.

Od miesięcy na przykład nie widziałem świni, psy były rzadkością , a tu raptem takie egzotyczne zwierzę z azjatyckiej pustyni wcina kiełki pszenicy pod moim oknem. 

Wrzuciłem na siebie ubranie i wybiegłem na dwór, obawiając się, że to fatamorgana, ale dwugarbny wielbłąd był prawdziwy.

Był to dobry pomysł, który miał tylko jedną wadę.

Najbliższe zoo znajdowało się w Pradze jakieś osiemdziesiąt kilometrów stąd, a kraj pogrążony był w chaosie. 

Pociągi nie jeździły, oddziały Armii Czerwonej przemierzały kraj, konfiskując zegarki.