Egocentryzm autorów przejawia się w tym, że skupiają się na rzeczywistości przedstawionej poprzez pryzmat ich sytuacji oraz ich doświadczeń, wyrażają subiektywne opinie. Gombrowicz koncentruje uwagę na sobie, o czym świadczą zapiski z poszczególnych dni tygodnia - ograniczają się do słowa "ja". Również refleksja na temat prasy wynika bezpośrednio z jego sytuacji życiowej. Z kolei Herling-Grudziński broni swoich poglądów, a więc także stawia siebie w centrum zainteresowania.