Zachowanie więźniów obozu wynika z mechanizmu adaptacyjnego do nowych warunków, w jakich przyszło im żyć. Jest to walka o przetrwanie, jaka została opisana w darwinizmie. Przeżywa ten, kto jest silniejszy, kto potrafi efektywniej wykorzystać wszelkie możliwe okazje. W warunkach obozowych mamy do czynienia z determinizmem biologiczno-środowiskowym, zgodnie z którym psychika ludzka służy przede wszystkim zaspokojeniu podstawowych potrzeb fizjologicznych oraz instynktów. Przykładem tego typu zachowania jest chociażby rozmowa narratora z Henrim, podczas której mężczyźni wyrażają nadzieję, że transporty ludzi do zagazowania nadal będą przychodzić. Dzięki nim będą mogli zdobyć żywność czy elementy garderoby.