Porównania w wierszu "Szumi w mej głowie" pełnią bardzo ważną rolę w budowaniu sytuacji lirycznej. Wraz z metaforami tworzą one obraz podmiotu mówiącego, który kreuje się dzięki temu na osobę niezwykłą, która nie boi się korzystać z uciech doczesnego świata. Jego radość i apetyt na życie są wprost zadziwiające. W głowie szumi mu tak, jak w zielonym borze, w oczach nosi słońce niczym złoty monokl, jeździ przez świat na śmiechu, jak na koniu, jest zdrowy i radosny podobnie jak koniak i morze. Te porównania budują obraz osoby niezwykle pewnej siebie i świadomej swych atutów.