Sztuka przedstawiona w pierwszej części wiersza pokazuje rzeczywistość w wyidealizowany sposób. Koncentruje się przede wszystkim na tym co piękne i ulotne, odwołuje się do świata marzeń sennych. Nie ma w niej miejsca na brzydotę i szarą codzienność. Mimo tego idealizacja zapewnia poczucie szczęścia i spokoju.