Osoba mówiąca w utworze jest świadkiem i uczestnikiem opisywanych przez siebie zdarzeń. Stoi obok osób, które nie chcą się zgodzić na oddanie cennych przedmiotów oraz zwierząt. Jest jednym z czekających u wrót doliny. Podobnie jak oni, uważnie słucha tego, co mówią zebranym aniołowie: "jest to jak nam wyjaśniają / krzyk matek od których odłączają dzieci / gdyż jak się okazuje / będziemy zbawieni pojedynczo".