Przykładowe rozwiązanie:

Nazwa teatr wyobraźni określająca słuchowisko radiowe jest jak najbardziej trafna. W trakcie słuchowiska słuchacz ma do dyspozycji jedynie słowo słyszane i na jego podstawie musi wyobrazić sobie całą sytuację. Jest to teatr, ponieważ w słuchowisku nie ma narratora. Całość wygląda jak sztuka: o przebiegu akcji dowiadujemy się z wypowiedzi bohaterów. Całą scenografię, miejsce akcji oraz bohaterów musimy stworzyć w naszej wyobraźni.