Niewesoło (przysłówek) jest być jedynakiem. Człowiek nie ma (czasownik)  się czasem do kogo odezwać, że o towarzystwie do zabawy nie wspomnę (czasownik). Nie można (czasownik) się poradzić starszego brata ani siostry, a nielekko (przysłówek)  jest radzić sobie samemu w niełatwych (przymiotnik). I czy nie lepiej (przysłówek) by było pożartować z rodzeństwem niż oglądać z nudów nieciekawe (przymiotnik) bajki w telewizji? Nie najszczęśliwiej (przysłówek) się to wszystko poukładało. A to przecież dopiero początek niedogodności (rzeczownik). Brat albo siostra na pewno nie unikaliby (czasownik) prac domowych i nieporządek (rzeczownik) znikałby bardzo wszystko ze wszystkich domowych zakamarków, nawet tych najbardziej niedostępnych (przymiotnik). Nie raz i nie dwa (liczebnik) mówiłem rodzicom o moim marzeniu, ale oni są nieustępliwi (przymiotnik). Oczywiście nie zawsze (przysłówek) narzekam. Kiedy przychodzą święta, pod choinką czeka na mnie wiele prezentów i wtedy nietrudno (przysłówek) mi dostrzec zalety bycia jedynakiem. 

 

Przeczenie nie piszemy łącznie m.in. w następujących przypadkach: