Świat rzeczywisty:

Poeta w czasie pisania musi go porzucić, zamknąć się na to, co oferuje. Jest on chaosem, brakuje w nim porządku. Wiąże się także z obecnością innych ludzi -  w tym przypadku śmiejących się kobiet.

Świat kreacji:

Jest przeciwieństwem świata rzeczywistego. Pozwala na wykorzystanie wyobraźni. Dzięki niemu możliwa jest metamorfoza poety w ptaka.

 

Sposób istnienia bohatera:

Bohater przechodzi z jednego świata do drugiego. Pisanie sprawia, że staje się bezbronny, podatny na atak. Tworzenie pozwala mu na uzewnętrznienie swojej osoby, budzi w nim silne uczucia.