Im bliżej owego rynku, tym więcej przechodniów, nieraz trzeba się rozdzielać albo nawet schodzić na jezdnię. Za każdym razem Danka stara się wrocić między Julka i Mariana, jakby to miejsce w środku było dla niej zastrzeżone. Nie jest tak, oczywiście, ale miło pomyśleć, że ktoś z przechodniów, spojrzawszy na nich, maszerujących w ten sposób, dojdzie do przekonania, że są rodziną, lub przynajmniej, że się z sobą bardzo przyjaźnią. Na święta przyjeżdżają przecież tylko bliscy, nikomu więc nie przyjdzie na myśl, że ona jest obca albo znalazła się tu przypadkiem.