Należy podkreślić:

Staropolskie ozdoby stołu biesiadnego znamy z kilku źródeł. [...] Były one dwojakiego rodzaju: 1) serwisy, 2) zastawy cukrowe.

Zastawy cukrowe były podłużne, biegły wzdłuż stołu na szerokość 3 łokci i ustawione były na taflach szklanych. "Te tafle, rzędem ustawione, czyniły jeden skład cukrów, reprezentujących [...] albo szpaler ogrodowy, albo ulicę miejską", słowem, jakiś krajobraz. "Jeżeli ogród, to drzewa rozstawione łączyły się zielonymi girlandami; jeżeli ulice, to widzieć było [...] pałace, zamki, bramy tryumfalne...". [...] Chodzi więc tu właśnie o zastawę cukrową, którą Mickiewicz nazywa serwisem.

Cukiernicy francuscy XVIII w. [...] umieli przyozdabiać stoły [...] zastawami cukrowymi, które udając krajobrazy, przedstawiały [...] kolejną ich zmianę według pór roku.