PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Gdy mówimy o przeszłości, czasowników sein (być) i haben (mieć) przeważnie używamy w czasie przeszłym prostym. Jego nazwy to Präteritum lub Imperfekt. Sein zmieniamy na war, a haben na hatte. War i hatte odmieniamy nieregularnie, podobnie jak czasowniki modalne. Do form w 1. i 3. osobie liczby pojedynczej nie dodajemy żadnej końcówki odmiany, wyglądają one więc tak samo. Formy pozostałych osób gramatycznych otrzymują takie końcówki jak w czasie teraźniejszym, np. du: -st.

Czas przeszły Perfekt jest czasem złożonym i składa się z dwóch elementów. Na drugim miejscu w zdaniu oznajmującym stoi odmieniony czasownik posiłkowy haben (lub sein), którego nie tłumaczymy na język polski. Znaczenie zdaniu nadaje tzw. imiesłów czasu przeszłego: Partizip II lub Partizip Perfekt, który znajduje się na końcu zdania. 

Perfekt = haben / sein + Partizip II

1. Imiesłowy czasu przeszłego Perfekt czasowników regularnych tworzymy, dodając do tematu czasownika przedrostek ge- oraz końcówkę -t (np. machen → gemacht, kaufen → gekauft).
2. Do czasowników, których temat kończy się na -d, -t, -chn, przyłączamy końcówkę -et, aby łatwiej nam było je wymówić (np. arbeiten → gearbeitet, bilden → gebildet). 
3. W czasownikach rozdzielnie złożonych cząstkę -ge- wstawiamy między przedrostkiem a czasownikiem podstawowym z końcówką -t (np. aufräumen → aufgeräumt, einkaufen → eingekauft).