Tryb rozkazujący

Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby pojedynczej tworzymy przez pozbycie się zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. Przykładowo: du fährst → Fahr! (Jedź!).

Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby mnogiej tworzymy, pomijając zaimek osobowy (ihr). Czasownik pozostaje bez zmian. Przykładowo: ihr schreibt → Schreibt! (Piszcie!).

Tryb rozkazujący dla trzeciej osoby liczby mnogiej (forma grzecznościowa) tworzymy przez inwersję - czasownik poprzedza zaimek osobowy (Sie), np. Fahren Sie, bitte! (Proszę jechać!).

Czasownik sein tworzy tryb rozkazujący nieregularnie:

Tryb rozkazujący (Imperativ)
Sei!	Seien wir!	Seid!	Seien Sie!
du	wir	ihr	Sie

 

---

 

du	Nimm! (Weź!), Komm! (Chodź!), Geh! (Idź!), Probier mal! (Spróbuj!)
ihr	Geht! (Idźcie!), Hört zu! (Słuchajcie!), Nehmt! (Weźcie!), Seid still! (Bądźcie cicho!)
Sie	Kommen Sie! (Proszę przyjść!), Seien Sie still! (Proszę o ciszę!), Hören Sie zu! (Proszę słuchać!)