Kiedy mówimy o przeszłości, czasowników sein (być) i haben (mieć) przeważnie używamy w czasie Präteritum / Imperfekt. Sein zmieniamy na war, a haben przekształcamy w hatte. War i hatte odmieniamy nieregularnie, podobnie jak czasowniki modalne. Do form w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej nie dodajemy żadnej końcówki odmiany, wyglądają one więc tak samo. Formy pozostałych osób gramatycznych otrzymują takie końcówki jak w czasie teraźniejszym. 

Odmiana war i hatte:

	war	hatte
ich	war	hatte
du	warst	hattest
er, sie, es	war	hatte
wir	waren	hatten
ihr	wart	hattet
sie, Sie	waren	hatten

---

 

A

1. Ich war glücklich. (Byłem szczęśliwy. / Byłam szczęśliwa.) 

2. Familie Krause war im Kino. (Rodzina Krause była w kinie.)

3. Ich hatte leider keine Zeit. (Niestety nie miałem / miałam czasu.) 

4. Warum hattest du so viel Stress? (Dlaczego byłeś tak bardzo zestresowany / byłaś tak bardzo zestresowana?) 

5. Wir waren beeindruckt. (Byliśmy / Byłyśmy pod wrażeniem.) 

6. Wo wart ihr gestern? (Gdzie byliście / byłyście wczoraj?) 

7. Frau Schulz, hatten Sie Reisefieber? (Pani Schulz, czy była pani poddenerwowana przed podróżą?) 

8. Der Film war super. (Ten film był super.) 

9. Helene hatte im Austausch viele Probleme. (Helene miała dużo problemów na wymianie uczniowskiej.)  

10. Meine Eltern hatten damals viele Freunde. (Moi rodzice mieli wtedy dużo przyjaciół.) 

B

1. Das war nett. 

2. Wir hatten viel Zeit. 

3. Sie hatten viel Spaß. 

4. Meine Oma hatte viele Freunde. 

5. Sie waren krank. 

6. Warst du zu Hause? 

7. Tamara war in Berlin.

8. Ich hatte viel Arbeit.