Odmiana czasownika finden

Czasowniki, których temat zakończony jest na -d, np. finden, otrzymują w 2. i 3. osobie liczby pojedynczej i 2. osobie liczby mnogiej przed końcówką osobową dodatkową samogłoskę -e.

Odmiana czasownika mögen

Czasownik mögen (lubić) odmienia się nieregularnie. Nieregularna odmiana dotyczy całej liczby pojedynczej. Pierwsza osoba i trzecia osoba l. poj. pokrywają się.

	mögen
ich	mag
du	magst
er, sie, es	mag
wir	mögen
ihr	mögt
sie, Sie	mögen

 

---

A.

1. Mögt ihr Geschichte? - Nein, wir mögen Geschichte nicht.
(Lubicie historię? - Nie, nie lubimy historii.)