Zaimki einer, welcher, keiner i meiner mogą występować w zdaniu samodzielnie i zastępować rzeczowniki. Odmieniamy je, przyłączając do nich końcówki rodzajnika określonego, tak jak w poniższej tabeli:

	Rodzaj męski	Rodzaj żeński	Rodzaj nijaki	Liczba mnoga
Mianownik	meiner	meine	mein(e)s	meine
Celownik	meinem	meiner	meinem	meinen
Biernik	meinen	meine	mein(e)s	meine

W odniesieniu do rzeczowników policzalnych występują zaimki nieokreślone einer, eine, eins lub keiner, keine, keins. W odniesieniu do rzeczowników niepoliczalnych (bez rodzajnika) używamy wyłącznie zaimków nieokreślonych takich jak welcher, welche, welches oraz keiner, keine, keins. W liczbie mnogiej stosujemy jedynie zaimki nieokreślone welche i keine. 

---

 

1. Wir suchen unsere Konzertkarten. Hast du sie vielleicht gesehen? - Hier sind doch welche. Sind das nicht eure? (Szukamy naszych biletów na koncert. Może je widziałeś / widziałaś? - Tutaj są jakieś. To nie wasze?)

2. Ich habe deinen USB-Stick vergessen. - Was? Aber hier liegt doch einer. Ist das nicht meiner? - Oh, doch. Entschuldigung. (Zapomniałem / Zapomniałem twojego pendrive'a. - Co? Ale tutaj leży jakiś. Czy to nie mój? - Ach, tak. Przepraszam.) 

3. Wo liegt bloß das Geschenk für Sabine? - Hier liegt doch eins. Ist das nicht ihres? (Gdzie leży prezent dla Sabine? - Tutaj jakiś leży. To nie jej?) 

4. Hier liegen Handschuhe herum! Sind das deine? - Zeig mal her. Nein, aber frag mal Peter, vielleicht sind das seine. Und hier liegen auch noch welche. Ah, das sind meine. (Wszędzie porozrzucane są rękawiczki! To twoje? - Pokaż je. Nie, ale zapytaj Petera, może to jego. Tutaj też leżą jakieś. A, to moje.) 

5. Gibt es denn hier keine Souvenirgeschäfte? - Doch, dort vorn sind doch welche. (Nie ma tu żadnych sklepów z pamiątkami? - Wręcz przeciwnie, tam z przodu są jakieś.) 

6. Ich kaufe mir jetzt eine Platzkarte. - Du, kauf mir bitte auch eine, ich habe nämlich noch keine. (Kupię sobie teraz miejscówkę. - Ej, kup mi też, bo nie mam jeszcze żadnej.) 

7. Hat Thomas schon die Hefte und Bücher geholt? - Nein, das sind auch gar nicht seine. Die muss Petra holen, das sind nämlich ihre. (Czy Thomas zabrał już zeszyty i książki? - Nie, to nie jego. Musi zabrać je Petra, są jej.) 

8. Das sollen unsere Fahrkarten sein? Hier steht Warschau-Berlin. Sind das nicht eure? - Nein, wir haben noch keine. Wir müssen heute erst noch welche kaufen. Aber frag mal Sandra und Claudia. Vielleicht sind es ja ihre. (To mają być nasze bilety? Tutaj jest napisane Warszawa-Berlin. To nie wasze? - Nie, my nie mamy jeszcze żadnych. Dopiero musimy jakieś kupić. Ale zapytaj Sandry i Claudii. Może to ich.)