Pytanie zależne składa się ze zdania wprowadzającego, będącego zdaniem głównym (np. Weißt du vielleicht, ...) i członu podrzędnego (np. ..., wie spät es ist?). Człon podrzędny rozpoczynamy zaimkiem pytającym, który przejmuje rolę spójnika. Jeśli pytanie zaczyna się od orzeczenia i nie zawiera żadnego słówka pytającego, człon podrzędny otwieramy wyrazem ob (czy).
W zdaniu podrzędnym stosujemy szyk końcowy. Oznacza to, że na końcowej pozycji zapisujemy odmienione orzeczenie. Jeżeli orzeczenie składa się z dwóch części, ostatnie zajmuje jego odmienna część, a przed nią stoi ta, której nie odmieniamy.

---

 

- Monika, wohin sollen wir den Schrank stellen? (Monika, gdzie mamy postawić szafę?) 
- Ich weiß nicht, wohin ihr den Schrank stellen sollt. (Nie wiem, gdzie powinniście postawić szafę.)
- Und wo sollen diese Bilder hängen? (A gdzie mają wisieć te obrazy?) 
- Woher soll ich das wissen, wo diese Bilder hängen sollen. (Skąd mam to wiedzieć, gdzie powinny wisieć te obrazy.) 
- Was sollen wir mit dem Fernseher machen? (Co mamy zrobić z telewizorem?) 
- Ich habe keine Ahnung. Fragt meinen Vater, was ihr mit dem Fernseher machen sollt. (Nie mam pojęcia. Zapytajcie mojego taty, co macie zrobić z telewizorem.) 

- Monika, warum bist du so böse? (Monika, dlaczego jesteś taka zła?) 
- Wisst ihr wirklich nicht, warum ich so böse bin? Ich will nicht umziehen. (Naprawdę nie wiecie, dlaczego jestem taka zła? Nie chcę się przeprowadzać.)