Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby pojedynczej charakteryzuje brak zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym.

Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby mnogiej tworzymy, pomijając wyłącznie zaimek osobowy (ihr). Czasownik pozostaje bez zmian.

Czasowniki rozdzielnie złożone w trybie rozkazującym ulegają podziałowi. Przedrostek odłączamy od odmienionego czasownika podstawowego i umieszczamy na końcu zdania.

Uwaga, tryb rozkazujący czasowników haben i sein tworzymy nieregularnie:

	haben	sein
du	Hab!	Sei!
ihr	Habt!	Seid!
wir	Haben wir!	Seien wir!
Sie	Haben Sie!	Seien Sie!

---

 

Sprich nicht so laut! (Nie mów tak głośno!)	Sprecht nicht so laut! (Nie mówcie tak głośno!)
Iss nicht so viel Chips! (Nie jedz tak dużo chipsów!)	Esst nicht so viel Chips! (Nie jedzcie tak dużo chipsów!)