Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby pojedynczej tworzymy przez pozbycie się zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. Przykładowo: du fährst --> Fahr! (Jedź!)

---

 
1. Du fährst zu schnell! Fahr doch nicht so schnell! - Jeździsz za szybko! Nie jedź tak szybko!

2. Du schläfst und schläfst! Schlaf doch nicht so viel! - Śpisz i śpisz! Nie śpij tak dużo!

3. Warum läufst du im Zimmer? Lauf im Park! - Dlaczego biegasz w pokoju? Biegaj w parku!

4. Du schläfst bis 11 Uhr und hast dann zu wenig Zeit. Schlaf nicht so lange, steh früh auf! - Śpisz do 11 i masz wtedy za mało czasu. Nie śpij tak długo, wstawaj wcześnie!

5. Du bist nicht fit. Treib Sport! Lauf täglich im Park oder fahr Rad! - Nie jesteś w formie. Uprawiaj sport! Biegaj w parku albo pojeździj na rowerze! 

6. Möchtest du interessante Ferien haben? Fahr nach Spanien oder nach Griechenland! - Chciałbyś mieć ciekawe wakacje? Jedź do Hiszpanii albo do Grecji!