1. Erlaubst du uns, ins Kino zu gehen? - Pozwolisz nam pójść do kina? 

2. Vergesst bitte nicht, den Herd auszuschalten. - Proszę, nie zapomnijcie wyłączyć kuchenki.

3. Ich habe Angst, nachts allein zu sein. - Boję się być w nocy sama. 

4. Nein, es ist nicht zu stressig, in einem Verein mitzuarbeiten. - Nie, to nie jest stresujące pracować w stowarzyszeniu.

5. Ich habe leider keine Zeit, Ihnen den Weg zu erklären. - Niestety nie mam czasu objaśnić panu drogi. 

6. Ich habe heute keine Lust, ins Training mitzukommen. - Nie mam dzisiaj ochoty iść z tobą na trening. 

 

 

---

Konstrukcja bezokolicznik + zu pozwala na umieszczenie w zdaniu dwóch czasowników. Używa się jej również po wyrażeniach rzeczownikowych (np. Lust / Zeit / Geld / ... haben) oraz przymiotnikowych (np. es ist gesund / gut / ...).

Polega na umieszczeniu słowa zu przed drugim czasownikiem, który znajduje się na końcu zdania w bezokoliczniku. W przypadku czasowników rozdzielnie złożonych słowo zu występuje między przedrostkiem a czasownikiem głównym, a w przypadku bezokoliczników złożonych poprzedza ostatni wyraz (np. spazieren zu gehen).

Występuje w zdaniu po wszystkich czasownikach z wyjątkiem czasowników modalnych, helfen (pomagać), hören (słyszeć, słuchać), sehen (widzieć, patrzeć), lassen (kazać, zostawiać, zlecać), spüren (czuć), fühlen (czuć), gehen (chodzić), kommen (iść, chodzić), lernen (uczyć się), lehren (uczyć), bleiben (zostawać).