Za pomocą zaimków dzierżawczych informujemy, do kogo coś należy. Każdej z niemieckich osób gramatycznych przypisujemy inny zaimek dzierżawczy. Są to:

ich → mein (mój)
du → dein (twój)
er → sein (jego)
sie → ihr (jej)
es → sein (jego)
wir → unser (nasz)
ihr → euer (wasz)
sie → ihr (ich)
Sie → Ihr (pana, pani, państwa) 

Powyższe zaimki odmieniamy przez rodzaje, liczby i przypadki.

Zaimek dzierżawczy w mianowniku (na przykładzie dein):

	Rodzaj męski	Rodzaj żeński	Rodzaj nijaki	Liczba mnoga
Mianownik	dein	deine	dein	deine

Jeżeli zaimek dzierżawczy stoi przed rzeczownikiem rodzaju żeńskiego lub w liczbie mnogiej w mianowniku, przyłączamy do niego -e.

Zwróć uwagę na nieregularną formę zaimka euer. Kiedy dodajemy do niego dowolną końcówkę odmiany, usuwamy środkową samogłoskę e. Przykład: euer Freund (wasz przyjaciel), ale eure Freundin (wasza przyjaciółka).

---

 

1. Ich wohne hier. Das ist mein Haus. (Mieszkam tu. To jest mój dom.)