Person 1: Weißt du, dass unser Zug Verspätung hat? (Wiesz, że nasz pociąg ma opóźnienie?) 
Person 2: Ach so. Das habe ich nicht gewusst. (Aha. Nie wiedziałem/-am.) 
Person 3: Was hat er / sie gesagt? (Co powiedział/-a?) 
Person 2: Er / Sie hat gesagt, unser Zug hat Verspätung. (Powiedział/-a, że nasz pociąg ma opóźnienie.) 

 

Person 1: Weißt du, dass wir in Dortmund umsteigen müssen? (Wiesz, że musimy się przesiąść w Dortmundzie?) 
Person 2: Ach so. Das habe ich nicht gewusst. (Aha. Nie wiedziałem/-am.) 
Person 3: Was hat er / sie gesagt? (Co powiedział/-a?) 
Person 2: Er / Sie hat gesagt, wir müssen in Dortmund umsteigen. (Powiedział/-a, że musimy się przesiąść w Dortmundzie.) 

 

Person 1: Weißt du, dass unser Zug gleich ankommt? (Wiesz, że zaraz nadjedzie nasz pociąg?) 
Person 2: Ach so. Das habe ich nicht gewusst. (Aha. Nie wiedziałem/-am.) 
Person 3: Was hat er / sie gesagt? (Co powiedział/-a?) 
Person 2: Er / Sie hat gesagt, unser Zug kommt gleich an. (Powiedział/-a, że zaraz nadjedzie nasz pociąg.) 

 

 

Po spójniku dass (że) obowiązuje szyk końcowy zdania. Oznacza to, że ostatnie miejsce w zdaniu zajmuje czasownik w formie osobowej. Jeśli jest to czasownik rozdzielnie złożony, przedrostek łączy się z czasownikiem głównym i występuje jako jedno słowo. 

Spójnik dass może zostać pominięty, a zdania powinny zostać wtedy oddzielone od siebie przecinkiem. W zdaniu po przecinku występuje szyk prosty.