1. Mach die Hausaufgaben! - Odrabiaj zadania domowe. 

2. Öffne bitte die Tür! - Proszę, otwórz drzwi. 

3. Arbeite nicht so viel! - Nie pracuj tyle. 

4. Organisiere eine Gartenparty! - Zorganizuj imprezę w ogrodzie. 

5. Sieh mal da! - Spójrz tam!

6. Nimm doch einen Bonbon! - Weź cukierka.  

7. Räum die Küche auf! - Posprzątaj kuchnię. 

8. Gib nicht so viel Geld aus! - Nie wydawaj tak dużo pieniędzy. 

 

Tryb rozkazujący dla drugiej osoby liczby pojedynczej tworzymy przez pozbycie się zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. Przykładowo:

• Hör! - Słuchaj! 
• Mach! - Rób! 
• Hilf! - Pomóż! 
• Fahr! - Jedź! 
• Iss! - Jedz! 

Czasowniki, których temat kończy się na „-t”, „-d”, „-ig” oraz grupy spółgłoskowe, których ostatnią spółgłoską jest „-m”, „-n”, otrzymują w tej formie trybu rozkazującego samogłoskę „-e”.