W języku niemieckim wyróżniamy niewielką grupę tzw. czasowników modalnych. Wśród nich są müssen (musieć) i dürfen (móc, mieć pozwolenie).

Czasowniki modalne odmieniamy nieregularnie w liczbie pojedynczej. Formy w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej nie przyłączają żadnej końcówki odmiany i wyglądają tak samo. 

	müssen	dürfen
ich	muss	darf
du	musst	darfst
er, sie, es	muss	darf
wir	müssen	dürfen
ihr	müsst	dürft
sie, Sie	müssen	dürfen

Czasownik modalny przeważnie występuje z innym czasownikiem. Wtedy odmieniony czasownik modalny zajmuje miejsce orzeczenia, a bezokolicznik drugiego czasownika umieszczamy na końcu zdania.

Przykłady: 

• Sie muss ihr Zimmer aufräumen. (Ona musi posprzątać swój pokój.) 
• Wir müssen zu Hause helfen. (Musimy pomagać w domu.) 
• Ihr müsst pünktlich sein! (Musicie być na czas!) 
• Ich darf meine Freunde nur am Wochenende besuchen. (Wolno mi odwiedzać przyjaciół jedynie w weekend.) 
• Darfst du lange am Computer spielen? (Czy wolno ci długo grać na komputerze?) 
• Hier darf man nicht schwimmen. (Tutaj nie wolno pływać.) 

 

Każda para uczniów może wykonać to zadanie inaczej. Poniżej przedstawiono przykładowe dialogi. Traktujcie je jako wzór, na podstawie którego przeprowadzicie własne rozmowy.

---

 

- Dürft ihr die Schule schwänzen? (Wolno wam wagarować?) 
- Nein, wir dürfen die Schule nicht schwänzen. (Nie, nie wolno nam wagarować.) 

- Darfst du im Unterricht vorsagen? (Wolno ci podpowiadać na lekcji?) 
- Nein, ich darf im Unterricht nicht vorsagen. (Nie, nie wolno mi podpowiadać na lekcji.) 

- Dürft ihr andere Schüler stören? (Wolno wam przeszkadzać innym uczniom?) 
- Nein, wir dürfen andere Schüler nicht stören. (Nie, nie wolno nam przeszkadzać innym uczniom.) 

- Darf deine Schulkameradin laut sprechen? (Czy twojej koleżance ze szkoły wolno głośno rozmawiać?) 
- Nein, sie darf nicht laut sprechen. (Nie, nie wolno jej głośno rozmawiać.)