W języku niemieckim wyróżniamy niewielką grupę tzw. czasowników modalnych. Wśród nich jest können (móc, umieć, potrafić). Odmieniamy go nieregularnie. W pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej (ich, du, er, sie, es) przyjmuje formę kann, do której nie dodajemy żadnej końcówki odmiany.

Czasownik modalny przeważnie występuje z innym czasownikiem. Wtedy odmieniony czasownik modalny zajmuje miejsce orzeczenia. Jest on tam, gdzie stałby każdy inny czasownik. Natomiast drugi czasownik w formie podstawowej czyli bezokoliczniku umieszczamy na końcu zdania.

Przykłady: 

• Ich kann dich heute nicht besuchen. (Nie mogę cię dzisiaj odwiedzić.) 
• Kann er Deutsch sprechen? (Czy on umie mówić po niemiecku?) 

---

 

Rad fahren	inlineskaten
Gitarre spielen