W języku niemieckim wyróżniamy niewielką grupę tzw. czasowników modalnych. Wśród nich jest können (móc, umieć, potrafić). Odmieniamy go nieregularnie. W pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej (ich, du, er, sie, es) przyjmuje formę kann, do której nie dodajemy żadnej końcówki odmiany.

Czasownik modalny przeważnie występuje z innym czasownikiem. Wtedy odmieniony czasownik modalny zajmuje miejsce orzeczenia. Jest on tam, gdzie stałby każdy inny czasownik. Natomiast drugi czasownik w formie podstawowej czyli bezokoliczniku umieszczamy na końcu zdania.

Przykłady: 

• Ich kann dich heute nicht besuchen. (Nie mogę cię dzisiaj odwiedzić.) 
• Kann er Deutsch sprechen? (Czy on umie mówić po niemiecku?) 

---

 

Schlittschuh laufen	Ski fahren
Deutsch sprechen	Französisch sprechen
schön singen	tanzen
Tischtennis spielen	Tennis spielen
schnell laufen	klettern

Ich kann Schlittschuh laufen, aber ich kann nicht Ski fahren. (Potrafię jeździć na łyżwach, ale nie umiem jeździć na nartach.) 

Ich kann Deutsch sprechen, aber ich kann nicht Französisch sprechen. (Potrafię mówić po niemiecku, ale nie umiem mówić po francusku.) 

Ich kann schön singen, aber ich kann nicht tanzen. (Potrafię ładnie śpiewać, ale nie umiem tańczyć.) 

Ich kann Tischtennis spielen, aber ich kann nicht Tennis spielen. (Potrafię grać w tenisa stołowego, ale nie umiem grać w tenisa ziemnego.) 

Ich kann schnell laufen, aber ich kann nicht klettern. (Potrafię szybko biegać, ale nie umiem się wspinać.)