PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Czas Futuro Imperfecto, zwany inaczej Futuro Simple, jest czasem przyszłym prostym trybu oznajmującego. Używamy go do mówienia o przewidywaniach, w wypowiedziach dotyczących przyszłości lub pogody oraz składając obietnice.

Posiada on te same końcówki dla każdej koniugacji (-AR, -ER, -IR) oraz nie dotyczą go ŻADNE oboczności samogłoskowe ani ortograficzne.

Aby utworzyć czasownik Futuro Imperfecto, wystarczy do tematu czasownika dodać odpowiednie końcówki zgodnie z zasadami koniugacji obowiązującymi w tym czasie.    

Czasowniki nieregularne:

Istnieją czasowniki, które nie pozostawiają pełnej formy bezokolicznika w czasie Futuro Imperfecto. Obierają one inne tematy, ale zachowują końcówki charakterystyczne dla tego czasu. Do wyjątków, uznawanych za czasowniki całkowicie nieregularne w czasie przyszłym prostym, należą przykładowo:

• decir (mówić) → diré
• haber (być, znajdować się) → habré
• caber (mieścić się) → cabré
• hacer (robić) → haré
• poder (móc) → podré
• poner (kłaść, stawiać) → pondré 
• valer (kosztować, mieć wartość) → valdré
• querer (chcieć) → querré
• saber (wiedzieć) → sabré 
• salir (wychodzić) → saldré 
• tener (mieć) → tendré 
• venir (przychodzić) → vendré

Czas Futuro Imperfecto (przyszły prosty) służy również do wyrażania niepewności, przypuszczenia i prawdopodobieństwa. Zastępują one wyrażenia typu: posiblemente / supongo que / a lo mejor / seguro que itd.

• ¿Qué hora será? (Która to już może być godzina?)
  • Posiblemente son las dos. = Serán las dos. (Prawdopodobnie jest już 2 = Pewnie będzie już jakaś 2.)

Pierwszy tryb warunkowy - wyraża warunek rzeczywisty, możliwy do spełnienia w teraźniejszości lub przyszłości.

Si + Presente de Indicativo + Futuro Imperfecto

Przykład: Si estoy cansado, me quedaré en casa. (Jeśli będę zmęczony, zostanę w domu.)

Przyimki pełnią różne funkcje w zdaniu i pomagają określić relacje między wyrazami.

EN 

+ miejsce (w), np. Estoy en casa. (Jestem w domu.)
+ czas (w), np. Viajo a Zakopane en invierno. (Jeżdżę do Zakopanego w zimie.)
+ środek transportu (w), np. Voy en coche. (Jadę samochodem.)

A

+ kierunek (do), np. Voy a la tienda. (Idę do sklepu.)
+ dystans, np. La escuela está a 5 km. (Szkoła jest 5 km stąd.)
+ osoba, np. Veo a Luis. (Widzę Luisa.)

DE 

+ pochodzenie (z), np. Soy de Polonia. (Jestem z Polski.)
+ materiał (z), np. La mesa es de madera. (Stół jest z drewna.)
+ pora dnia, np. La playa se ve hermosa de día. (Plaża wygląda pięknie za dnia.)

POR

+ miejsce przez które przechodzimy (przez, po), np. Caminar por el bosque. (Spacerować po lesie.)
+ część dnia, np. Desayunamos por la mañana. (Jemy śniadanie rano.)
+ przyczyna (ze względu na coś) np. Vive en Alemania por trabajo. (Mieszka w Niemczech z powodu pracy.)

PARA

+ cel (żeby), np. Quedamos aquí para hablar. (Spotkaliśmy się tutaj, żeby porozmawiać.)
+ adresat, odbiorca (dla kogoś/czegoś), np. Las flores son para mi madre. (Kwiaty są dla mojej mamy.)