Zaimki mucho i poco mają ten sam rodzaj i liczbę co rzeczowniki, do których się odnoszą i stoją w zdaniu po czasowniku oraz przed rzeczownikiem - te zaimki dopasowują się zawsze do rodzajnika rzeczownika.

• mucho/a/s (dużo, wiele)
• poco/a/s (mało, niewiele)

Przykład: Adam come muchas galletas. (Adam je dużo ciastek.)

 

Zaimki dzierżawcze informują do kogo należy dana rzecz lub mówią o relacji/pokrewieństwie.

Zaimki dzierżawcze nieakcentowane używane są przed rzeczownikiem.

• mi (mój / moja)
• tu (twój / twoja)
• su (jego / jej)

Mają taką samą formę dla rodzaju męskiego i żeńskiego z wyjątkiem form nuestro (nasz) i vuestro (wasz), które posiadają również formę żeńską nuestra (nasza) i vuestra (wasza).

Liczbę mnogą tworzymy przez dodanie -S do form liczby pojedynczej. 

Zaimek su/s może odnosić się do różnych posiadaczy (es de él / ella / ellos / ellas).

---

 

Zagrajmy!

 

Rozwiązanie kolejno:

1. Muchas peras. (Dużo czy mało? -> Dużo gruszek.)
2. Son mis aletas. (Czyja jest ta rzecz? -> To są moje płetwy.)