PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Presente de Subjuntivo używamy po "CUANDO" gdy odnosimy się do przyszłości w zdaniach oznajmujących.

• Te llamo cuando pueda. (Kiedy będę mógł, to do ciebie zadzwonię.)
• Llámame cuando llegues. (Zadzwoń do mnie, kiedy dojedziesz.)

Gdy zdanie odnosi się do przeszłości lub określa czynności zwyczajowe albo mówi o tzw. prawdach uniwersalnych, to używamy czasów trybu Presente de Indicativo:

• Cuando cocina, siempre escucha música. (Kiedy gotuje, zawsze słucha muzyki.)
• Cuando tenía 10 años, iba al cine casi todos los días. (Kiedy miała 10 lat, prawie codziennie chodziła do kina.)
• Cuando llueve, poca gente sale de casa. (Kiedy pada deszcz, mało ludzi wychodzi z domów.)

W zdaniach pytających użyjemy również Presente de Indicativo, np. ¿Cuándo irás a Lublin? - Kiedy pojedziesz do Lublina?

To samo tyczy się następujących łączników czasu: hasta que, mientras (dopóki), tan pronto como (tak szybko jak) i en cuanto (jak tylko).

Czas Futuro Imperfecto, zwany inaczej Futuro Simple, jest czasem przyszłym prostym trybu oznajmującego. Używamy go do mówienia o przewidywaniach, w wypowiedziach dotyczących przyszłości lub pogody oraz składając obietnice.

Posiada on te same końcówki dla każdej koniugacji (-AR, -ER, -IR) oraz nie dotyczą go ŻADNE oboczności samogłoskowe ani ortograficzne.

Aby utworzyć czasownik Futuro Imperfecto, wystarczy do tematu czasownika dodać odpowiednie końcówki zgodnie z zasadami koniugacji obowiązującymi w tym czasie.    

 Czasowniki nieregularne:

Istnieją czasowniki, które nie pozostawiają pełnej formy bezokolicznika w czasie Futuro Imperfecto. Obierają one inne tematy, ale zachowują końcówki charakterystyczne dla tego czasu. Do wyjątków, uznawanych za czasowniki całkowicie nieregularne w czasie przyszłym prostym, należą przykładowo:

• decir (mówić) → diré
• haber (być, znajdować się) → habré
• caber (mieścić się) → cabré
• hacer (robić) → haré
• poder (móc) → podré
• poner (kłaść, stawiać) → pondré 
• valer (kosztować, mieć wartość) → valdré
• querer (chcieć) → querré
• saber (wiedzieć) → sabré 
• salir (wychodzić) → saldré 
• tener (mieć) → tendré 
• venir (przychodzić) → vendré

Presente de Subjuntivo - Czas teraźniejszy trybu łączącego stosowany po określonych czasownikach lub spójnikach.

Czas ten tworzy się na podstawie Presente de Indicativo - czasowniki przyjmują odwrotne końcówki niż te, które mają w Presente de Indicativo, a mianowicie I grupa (zakończona na -AR), bierze końcówki II grupy (-ER), natomiast III grupa koniugacyjna (o końcówce -IR) ma takie same końcówki jak II grupa.

Dodatkowo, 1 i 3 os. lb. pojedynczej w tym czasie mają zawsze taką samą formę:

Końcówki czasowników REGULARNYCH w czasie Pretérito Indefinido:

Większość czasowników nieregularnych tworzy Subjuntivo od pierwszej osoby Presente de Indicativo:

• czasowniki mające nieregularną pierwszą osobę z literą "g" w Presente de Indicativo, takie jak: tener -> tenga, salir -> salga, hacer -> haga, poner -> ponga, itp.
• czasowniki mające całkowicie nieregularną formę podstawową Subjuntivo takie jak: ser - sea, ver - vea, ir - vaya, haber - haya, saber - sepa, estar - esté, dar - dé, itp.