|
PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem. Zaimki dzierżawcze informują do kogo należy dana rzecz lub mówią o relacji/pokrewieństwie.
Zaimki dzierżawcze nieakcentowane używane są przed rzeczownikiem.
Mają taką samą formę dla rodzaju męskiego i żeńskiego z wyjątkiem form nuestro (nasz) i vuestro (wasz), które posiadają również formę żeńską nuestra (nasza) i vuestra (wasza). Liczbę mnogą tworzymy przez dodanie -S do form liczby pojedynczej. Zaimek su/s może odnosić się do różnych posiadaczy (es de él / ella / ellos / ellas / usted / ustedes).
Zaimki dzierżawcze akcentowane najczęściej występują samodzielnie z czasownikiem ser lub po rzeczowniku (z odpowiednim rodzajnikiem), aby zastąpić wiadomy wyraz w zdaniu. Zaimki suyo/a/s mogą odnosić się do różnych posiadaczy (es de él / ella / ellos / ellas / usted / ustedes). Liczbę mnogą tworzymy przez dodanie -S do form liczby pojedynczej.
Uwaga! Zaimek dzierżawczy ma taki sam rodzaj i liczbę jak rzeczownik określający posiadaną rzecz lub osobę. -> Zaimek zawsze dopasowuje się do rzeczownika, a nie do osoby. |
Uzupełnij zdania używając zaimków.
Rozwiązanie kolejno:
- mi, mía, Mi, suya (W pokoju mojej siostry jest łóżko i biurko. Natomiast w moim nie ma biurka, ale jest duży stół. Mój pokój jest jasny i przestronny, a jej jest mały i wpada tam mało światła.)
- Mis, su, suya (Moi wujkowie mieszkają daleko od centrum miasta. W przeciwieństwie do moich rodziców, ich dom nie ma dobrego połączenia, ale jest dużo większy od ich.)
- vuestra, mía (Chłopcy, czy obok waszego domu jest jakiś basen? Bo blisko mojego nie ma.)
- mi, mío, mía (Dom mojego przyjaciela ma dużo większy salon od mojego. Poza tym, ma taras, a mój nie ma.)
Arleta Piekarska
Nauczycielka języka hiszpańskiego
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
