Przymiotnik jest częścią mowy, która określa rzeczownik, ale, inaczej niż w polskim, najczęściej znajduje się po, a nie przed rzeczownikiem.

Przymiotnik zawsze musi dopasować się do rzeczownika, który określa - musi przyjąć jego liczbę i rodzaj.

Jeśli przymiotnik kończy się na -O, to jest rodzaju męskiego, a jeśli kończy się na -A, to odnosi się do rzeczowników rodzaju żeńskiego. Przykładowo: bajo (niski) -> baja (niska).

 

Tworzenie liczby mnogiej przymiotników:

Żeby stworzyć liczbę mnogą przymiotnika, który kończy się na samogłoskę, dodajemy do niego -S. Natomiast, jeśli przymiotnik kończy się na spółgłoskę, w liczbie mnogiej dodajemy do niego -ES.

• bajo -> bajos (niski -> niscy)
• gris -> grises (szary/szara -> szare)

 

Uwaga: Niektóre kolory nie odmieniają się przez rodzaj:

• azul (niebieski / niebieska)
• verde (zielony / zielona)
• violeta (fioletowy / fioletowa)
• marrón (brązowy / brązowa)
• gris (szary / szara)
• naranja (pomarańczowy / pomarańczowa)
• rosa (różowy / różowa)

Przykład: Un libro verde. (Zielona książka.)

 

Dodatkowo w języku hiszpańskim istnieją nazwy kolorów pochodzące od roślin, kwiatów i owoców, które zazwyczaj pozostają niezmienne pod względem rodzaju i liczby. Oto kilka przykładów: naranja (pomarańczowy/a), violeta (fioletowy/a), rosa (różowy/a). Te nazwy zwykle są używane w formie niezmiennej, ponieważ pierwotnie były rzeczownikami, które zostały użyte jako przymiotniki kolorów. Jednakże w mowie potocznej i w zależności od regionu mogą pojawić się pewne odmiany, które dostosowują te nazwy do rodzaju i liczby, jak na przykład "rosas".

---

 

Rozwiązanie:

1. blanca (Mleko jest białe.)
2. negro (Ropa naftowa jest czarna.)
3. amarillos (Banany są żółte.)
4. naranja (Marchewki są pomarańczowe.)
5. azul (Morze jest niebieskie.)
6. verdes (Sałaty są zielone.)
7. marrón (Czekolada jest brązowa.)
8. roja (Krew jest czerwona.)
9. rosa* (Świnie są różowe.)
10. grises (Słonie są szare.)