Rozwiązanie:

Alicia: 1, 2, 3, 4, 5

Laura: 6, 7, 8, 9, 10

 

1. (przykład)

2. Esta es Alicia, porque dice que jugaba al pilla-pilla en la calle.

3. Esta es Alicia, porque dice que cuando hacía mal tiempo, se quedaba en casa y jugaba al parchís.

4. Esta es Alicia, porque dice que le encantaba escuchar las historias y los cuentos que le contaba su abuelo.

5. Esta es Alicia, porque dice que se peleaba mucho con su hermana mayor.

6. Esta es Laura, porque dice que cuando hacía buen tiempo, salía a dar un paseo.

7. Esta es Laura, porque dice que jugaba con sus amigas a las cartas.

8. Esta es Laura, porque dice que cuando hacía buen tiempo, salía a correr.

9. Esta es Laura, porque dice que tenía pelo castaño.

10. Esta es Laura, porque menciona a su mejor amiga: Alicia.

 

Tłumaczenie tekstów:

Alicia: W dzieciństwie mieszkałam w małym miasteczku blisko Huesca i codziennie jeździłam do szkoły autobusem. Byłam niziutka, troszkę grubiutka, miałam rozpuszczone, długie, blond włosy, czasem nosiłam warkocze. Nie lubiłam dziewczęcych ubrań, a przede wszystkim sukienek. Najgorsze były rajtuzy. Prawdziwy koszmar! Byłam bardzo niespokojnym dzieckiem, bardzo żywym. Miałam bardzo dużo przyjaciół, z którymi wieczorami, graliśmy w koszykówkę w centrum sportowym albo w chowanego czy w berka na ulicy. Biegaliśmy i chodziliśmy po drzewach. Jak była brzydka pogoda, zostawaliśmy w domu i graliśmy w karty lub w Chińczyka.

Byłam dobrą uczennicą i dostawałam bardzo dobre oceny, a zwłaszcza z matematyki. Moja szkoła była mała ale przytulna a nauczyciele byli dość mili. Nie lubiłam za bardzo czytać, ale uwielbiałam słuchać historii i bajek, które mi opowiadał mój dziadek. Swoją starszą siostrę bardzo kochałam, ale bardzo się kłóciłyśmy, bo obie byłyśmy bardzo uparte.

 

Laura: Jak byłam mała, mieszkałam z rodzicami w centrum Huesca w starym, ale dość ładnym budynku. Ja byłam bardzo nieśmiałą i spokojną dziewczynką. Miałam rozpuszczone, brązowe włosy. Lubiłam nosić spodnie, zwłaszcza dżinsy, bo były mi w nich wygodnie a także lubiłam chodzić w koszulkach w jaskrawych kolorach; tylko na specjalne okazje zakładałam spódnice lub sukienki. Czasem zapraszałam do domu moje dwie najlepsze przyjaciółki, z którymi bawiłam się lalkami lub grałyśmy w karty. Zazwyczaj nie oglądałyśmy telewizji, a kiedy była ładna pogoda, wychodziłyśmy na spacer, pobiegać lub pojeździć na rowerze. W szkole, która była blisko mojego domu, szło mi całkiem nieźle i chociaż nie byłam piątkową uczennicą, to miałam dobry kontakt z nauczycielami, bo byli bardzo mili. Najbardziej lubiłam czytać powieści i pisać opowiadania. Szczególnie pamiętam swoją najlepszą przyjaciółkę Alicię. Różniłyśmy się od siebie i to bardzo, ale byłyśmy ze sobą bardzo blisko.

 

Uzasadnienie:

Czas Pretérito Imperfecto to czas przeszły niedokonany. Jest on używany przede wszystkim przy opisywaniu czynności długo trwającej w czasie.

Czas przeszły Pretérito Imperfecto w języku hiszpańskim tworzymy przez dodanie do tematu czasownika odpowiednich końcówek.

Końcówki dla II grupy czasowników (-er) i III grupy czasowników (-ir) są takie same!

 

	-AR	-ER	-IR
yo	-aba	-ía	-ía
tú	-abas	-ías	-ías
él, ella, usted	-aba	-ía	-ía
nosotros, nosotras	-ábamos	-íamos	-íamos
vosotros, vosotras	-abais	-íais	-íais
Ellos, ellas, Ustedes	-aban	-ían	-ían