Odpowiedzi:

1. hay
2. está
3. es
4. hay
5. está
6. está
7. están
8. están
9. hay
10. hay
11. está
12. es
13. hay
14. está
15. hay
16. está
17. es
18. es
19. es
20. es
21. están
22. hay
23. está
24. es
25. es
26. hay
27. es
28. está
29. es
30. está

 

Uzasadnienie:

Czasownik SER służy do opisu trwałych cech wyglądu zewnętrznego, charakteru osób oraz niezmiennych cech rzeczy i miejsc.

Czasownik ESTAR służy do opisywania chwilowego stanu fizycznego lub emocjonalnego a także do określenia położenia rzeczy itd. Również występuje w wyrażeniach stałych:

• estar de pie - stać
• estar sentado/a - siedzieć
• estar tumbado/a - leżeć

Nie łączy się z rodzajnikiem nieokreślonym.

Użycie formy nieosobowej czasownika HABER, czyli HAY (jest / są /znajduje/ą się).

Czasownik hay informuje nas o istnieniu rzeczy, osób lub miejsc, zaznacza, że znajdują się one w określonej przestrzeni, ale nie określa dokładnie ich położenia (do tego służy czasownik ESTAR). Zdania z HAY nie zawierają podmiotu, są bezosobowe.

Nigdy nie używa się hay z zaimkami określonymi el/la/los/las, ani zaimkami dzierżawczymi (mi/mis, tu/tus, su/sus, nuestro/-a/-os/-as, vuestro/-a/-os/-as), za to jest on stosowany z liczebnikami oraz z zaimkami nieokreślonymi (un/una/unos/unas).

Czasowniki estar i haber gdy mówimy o położeniu:

(gdzie) Miejsce + haber + (kto, co) osoba, rzecz - En la clase hay una señora. (W sali jest jakaś pani - nie ważne kto, ważne, że ktoś tam jest.)

(Kto, co) osoba, rzecz + estar + (gdzie) miejsce - La señora está en la clase. (Znana nam osoba jest w klasie)

(miejsce + haber + rzeczownik nieokreślony) - En la cocina hay un zumo. (W kuchni jest sok.)

(rzeczownik określony/osoba + estar + miejsce) El zumo está en la cocina. (Sok znajduje się w kuchni.)

 

Konstrukcje ESTAR + GERUNDIO stosuje się, gdy jest mowa o czynnościach które są w trakcie, odbywają się w momencie mówienia, właśnie w tej chwili i są niezakończone lub gdy mówimy o aktualnych zajęciach, niekoniecznie odbywających się w tym momencie (np. realizacja jakiegoś kursu).

Składa się z odmienionego czasownika estar oraz imiesłowu czynnego odmienianego czasownika, czyli gerundio.

Forma gerundio jest nieodmienna.

Formę regularną gerundio tworzymy zastępując końcówkę bezokolicznika (-AR, -ER, -IR) odmienianego czasownika końcówką -ANDO (dla I koniugacji, czyli -AR), lub -IENDO (dla II i III koniugacji, czyli -ER, -IR).