Polecenie:

Uzupełnij zdania 9.1.–9.4., wykorzystując podane w nawiasach wyrazy w odpowiedniej formie. Nie należy zmieniać kolejności podanych wyrazów, trzeba natomiast – jeżeli jest to konieczne – dodać inne wyrazy, tak aby otrzymać logiczne i gramatycznie poprawne zdania. Wymagana jest pełna poprawność ortograficzna wpisywanych fragmentów zdań.

Uwaga: w każdą lukę możesz wpisać maksymalnie pięć wyrazów, wliczając w to wyrazy już podane. 

---

 

Rozwiązanie:

9.1. Pierre est malade. Il est impossible qu’il (pouvoir / venir / soir) puisse venir ce soir.

 

9.2. Marc, pourquoi es-tu surpris ? Hier, je (te / prévenir) t'as prévenu de mon retour. 

 

9.3. Je ferais attention si (je / être / ton / place) j'étais à ta place.

 

9.4. Jean ne savait pas pourquoi sa femme (devenir / furieux) était devenue furieuse.

 

---

Wyjaśnienie: 

9.1. Pierre est malade. Il est impossible qu’il (pouvoir / venir / soir) puisse venir ce soir.

(Pierre jest chory. To niemożliwe, żeby mógł przyjść dziś wieczorem.)

Uzasadnienie: Po impossible que używamy trybu subjonctif. Czasownik pouvoir ma w nim nieregularny temat: puiss-. 

Ponieważ mowa o tym, co się właśnie dzieje (jest teraz chory), możemy określić, którego wieczoru nie przyjdzie (dziś wieczorem = ce soir).

 

9.2. Marc, pourquoi es-tu surpris ? Hier, je (te / prévenir) t'as prévenu de mon retour. 

(Marc, czemu jesteś zaskoczony? Wczoraj uprzedziłem cię o moim powrocie.)

Uzasadnienie: Kiedy mamy podaną dokładną datę wykonania czynności w czasie przeszłym, używamy passé composé. Czasownik prévenir odmienia się z czasownikiem posiłkowym avoir.

 

9.3. Je ferais attention si (je / être / ton / place) j'étais à ta place.

(Uważałbym, gdybym był na twoim miejscu.)

Uzasadnienie: Jest to schemat drugiego typu zdania warunkowego: si + imparfait + conditionnel présent. 

 

9.4. Jean ne savait pas pourquoi sa femme (devenir / furieux) était devenue furieuse.

(Jean nie wiedział, dlaczego jego żona zdenerwowała się.)

Uzasadnienie: Mamy tu użytą mowę zależną w przeszłości. Według zasady zgodności czasów, w mowie zależnej w czasie przeszłym używamy plus-que-parfait zamiast passé composé. Czasownik devenir odmieniamy przy użyciu czasownika posiłkowego être. Dodatkowo należy uzgodnić przymiotnik oraz imiesłów czasu przeszłego w rodzaju żeńskim, ponieważ mowa o kobiecie. Do imiesłowu dopisujemy -e. W przypadku przymiotnika, końcówkę -eux zmieniamy na -euse.