Kiedy tworzymy czas przeszły złożony, to zamiast czasownika używamy imiesłowu czasu przeszłego (le participe passé). Dla niektórych czasowników jest on nieregularny i trzeba się go nauczyć na pamięć (np. avoir -> eu; prendre -> pris). Są jednak pewne reguły dla czasowników regularnych:

• dla czasowników I grupy, czyli kończącej się na -er, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -é, np. regarder -> regardé (oglądać). 
• dla czasowników II grupy, czyli kończącej się na -ir, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -i, np. dormir -> dormi (spać). 
• jeśli jakiś czasownik stanowi podstawę do tworzenia innych (tzn. że nowe czasowniki tworzymy, dodając jakiś prefiks), to ich imiesłowy będą podobne. Przykładem może tu posłużyć czasownik prendre (brać) i jego imiesłów pris - wszystkie czasowniki stworzone na jego bazie będą miały taki sam imiesłów, trzeba tylko dodać ich prefiks, np. apprendre -> appris (uczyć się); surprendre -> surpris (zdziwić się) itd. 

---

 

a. être (być)	x	f. préférer (woleć)	x
b. aimer (lubić)	x	g. vouloir (chcieć)	x
c. s'appeler (nazywać się)		h. s'habiller (ubierać się)
d. venir (przychodzić)		i. utiliser (używać)	x
e. jouer (grać)	x	j. aller (iść)

 

Usłyszane zdania:

1. Il a été à la plage.
2. Nous avons aimé cette ville.
3. Nous nous appelons Martin.
4. Tu viens à la piscine ?
5. J'ai joué au football.
6. Il a préféré l'autre compétition.
7. Ils ont voulu partir.
8. Elle s'habille vite.
9. Vous avez utilisé votre ordinateur.
10. Nous allons au théâtre.