Kiedy tworzymy czas przeszły złożony, to zamiast czasownika używamy imiesłowu czasu przeszłego (le participe passé). Dla niektórych czasowników jest on nieregularny i trzeba się go nauczyć na pamięć (np. avoir -> eu; prendre -> pris). Są jednak pewne reguły dla czasowników regularnych:

• dla czasowników I grupy, czyli kończącej się na -er, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -é, np. regarder -> regardé (oglądać). 
• dla czasowników II grupy, czyli kończącej się na -ir, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -i, np. dormir -> dormi (spać). 
• jeśli jakiś czasownik stanowi podstawę do tworzenia innych (tzn. że nowe czasowniki tworzymy, dodając jakiś prefiks), to ich imiesłowy będą podobne. Przykładem może tu posłużyć czasownik prendre (brać) i jego imiesłów pris - wszystkie czasowniki stworzone na jego bazie będą miały taki sam imiesłów, trzeba tylko dodać ich prefiks, np. apprendre -> appris (uczyć się); surprendre -> surpris (zdziwić się) itd. 

---

 

a. Participes passés en -é (Imiesłowy czasu przeszłego z końcówką -é):

• mangé (jeść); 
• déjeuné (jeść obiad); 
• commandé (zamawiać);