Treść: 

Usłyszysz dwukrotnie pięć wypowiedzi na temat drzew. Do każdej wypowiedzi (2.1.–2.5.) dopasuj odpowiadające jej zdanie (A–F). Wpisz rozwiązania do tabeli.

Uwaga: jedno zdanie zostało podane dodatkowo i nie pasuje do żadnej wypowiedzi.

 

A. Le charme de cet endroit a été détruit. (Urok tego miejsca został zniszczony.)

B. C’est pénible mais indispensable pour la forêt. (Jest to przykre, ale niezbędne dla lasu.)

C. Planter des arbres a été décidé par le pouvoir central. (O sadzeniu drzew zadecydowały władze centralne.)

D. Les arbres nous offrent un formidable spectacle visuel. (Drzewa oferują nam wspaniały spektakl wizualny.)

E. Dans certains lieux, la coupe d’arbres n’est pas autorisée. (W niektórych miejscach wycinka drzew jest niedozwolona.)

F. Un arbre a été planté en souvenir d’une journée particulière. (Drzewo zostało zasadzone na pamiątkę wyjątkowego dnia.)

---

 

Rozwiązanie: 

2.1.	2.2.	2.3.	2.4.	2.5.
B	D	E	C	A

 

Uzasadnienie:

2.1. Donc certains arbres, il faut les couper, ça fait mal mais il faut le faire pour pouvoir régénérer notre forêt. 
(Niektóre drzewa trzeba więc ściąć, to przykre, ale trzeba to zrobić, żeby nasz las mógł się zregenerować.)

2.2. On peut le faire pour récolter des fruits, pour s’en mettre plein les yeux au moment de la floraison ou pour profiter de son ombre. 
(Możemy to zrobić, aby zebrać owoce, cieszyć oczy jego widokiem w okresie kwitnienia lub skorzystać z cienia.)

2.3. D’après ce militant écologiste, ces abattages d’arbres sont en opposition avec un article du code de l’environnement qui interdit de porter atteinte à des rangées d’arbres le long de rues et de routes. 
(Zdaniem tego działacza ekologicznego te wycinki drzew stoją w sprzeczności z artykułem z kodeksu ochrony środowiska, który zabrania niszczenia szpalerów drzew wzdłuż ulic i dróg.)

2.4. À l’origine, c’est Henri II qui, en 1552, a ordonné de planter des ormes tout le long des voies du royaume. 
(Pierwotnie to Henryk II w 1552 roku nakazał sadzenie wiązów wzdłuż dróg królestwa.)

2.5. Mais ce n’est plus pareil maintenant, mon banc n’est plus là, les arbres ont été coupés et le petit chemin en terre remplacé par une route. Ce petit coin secret est devenu comme le reste : impersonnel et bruyant. 
(Ale teraz to już nie to samo, nie ma mojej ławki, drzewa zostały wycięte, a małą polną ścieżkę zastąpiła droga. Ten mały tajny zakątek stał się taki jak reszta: bezosobowy i hałaśliwy.)