Kiedy tworzymy czas przeszły złożony, to zamiast czasownika używamy imiesłowu czasu przeszłego (le participe passé). Dla niektórych czasowników jest on nieregularny i trzeba się go nauczyć na pamięć (np. avoir -> eu; prendre -> pris). Są jednak pewne reguły dla czasowników regularnych:

• dla czasowników I grupy, czyli kończącej się na -er, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -é, np. regarder -> regardé (oglądać). 
• dla czasowników II grupy, czyli kończącej się na -ir, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -i, np. dormir -> dormi (spać). 
• jeśli jakiś czasownik stanowi podstawę do tworzenia innych (tzn. że nowe czasowniki tworzymy, dodając jakiś prefiks), to ich imiesłowy będą podobne. Przykładem może tu posłużyć czasownik prendre (brać) i jego imiesłów pris - wszystkie czasowniki stworzone na jego bazie będą miały taki sam imiesłów, trzeba tylko dodać ich prefiks, np. apprendre -> appris (uczyć się); surprendre -> surpris (zdziwić się) itd. 

---

 

1. nagé

Tłumaczenie: W zeszłym roku pływaliśmy w Oceanie Spokojnym.

2. pris

Tłumaczenie: Dziś rano pojechaliście autobusem. 

3. né

Tłumaczenie: Dziecko Nathalie i Paula urodziło się w sobotę o trzeciej nad ranem.

4. fait

Tłumaczenie: Wczoraj jeździła na rowerze.

5. parti

Tłumaczenie: Zeszłego lata wyjechał ze swoimi rodzicami do Hiszpanii.

6. lu

Tłumaczenie: Przeczytałem dużo komiksów w czasie wakacji.

7. fini

Tłumaczenie: Skończyła odrabiać lekcje przed kolacją.

8. venu

Tłumaczenie: Mój przyjaciel przyszedł się ze mną zobaczyć dziś rano.

9. eu

Tłumaczenie: Mieli dużo sprawdzianów w tym tygodniu.

10. allé(e)

Tłumaczenie: W ten weekend poszedłem (poszłam) na plażę.