Kiedy tworzymy czas przeszły złożony, to zamiast czasownika używamy imiesłowu czasu przeszłego (le participe passé). Dla niektórych czasowników jest on nieregularny i trzeba się go nauczyć na pamięć (np. avoir -> eu; prendre -> pris). Są jednak pewne reguły dla czasowników regularnych:
- dla czasowników I grupy, czyli kończącej się na -er, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -é, np. regarder -> regardé (oglądać).
- dla czasowników II grupy, czyli kończącej się na -ir, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -i, np. dormir -> dormi (spać).
- jeśli jakiś czasownik stanowi podstawę do tworzenia innych (tzn. że nowe czasowniki tworzymy, dodając jakiś prefiks), to ich imiesłowy będą podobne. Przykładem może tu posłużyć czasownik prendre (brać) i jego imiesłów pris - wszystkie czasowniki stworzone na jego bazie będą miały taki sam imiesłów, trzeba tylko dodać ich prefiks, np. apprendre -> appris (uczyć się); surprendre -> surpris (zdziwić się) itd.
1. nagé
Tłumaczenie: W zeszłym roku pływaliśmy w Oceanie Spokojnym.
2. pris
Tłumaczenie: Dziś rano pojechaliście autobusem.
3. né
Tłumaczenie: Dziecko Nathalie i Paula urodziło się w sobotę o trzeciej nad ranem.
4. fait
Tłumaczenie: Wczoraj jeździła na rowerze.
5. parti
Tłumaczenie: Zeszłego lata wyjechał ze swoimi rodzicami do Hiszpanii.
6. lu
Tłumaczenie: Przeczytałem dużo komiksów w czasie wakacji.
7. fini
Tłumaczenie: Skończyła odrabiać lekcje przed kolacją.
8. venu
Tłumaczenie: Mój przyjaciel przyszedł się ze mną zobaczyć dziś rano.
9. eu
Tłumaczenie: Mieli dużo sprawdzianów w tym tygodniu.
10. allé(e)
Tłumaczenie: W ten weekend poszedłem (poszłam) na plażę.
Agnieszka Sumyk
Nauczycielka języka francuskiego
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

