Kiedy tworzymy czas przeszły złożony, to zamiast czasownika używamy imiesłowu czasu przeszłego (le participe passé). Dla niektórych czasowników jest on nieregularny i trzeba się go nauczyć na pamięć (np. avoir -> eu; prendre -> pris). Są jednak pewne reguły dla czasowników regularnych:

• dla czasowników I grupy, czyli kończącej się na -er, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -é, np. regarder -> regardé (oglądać). 
• dla czasowników II grupy, czyli kończącej się na -ir, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -i, np. dormir -> dormi (spać). 
• jeśli jakiś czasownik stanowi podstawę do tworzenia innych (tzn. że nowe czasowniki tworzymy, dodając jakiś prefiks), to ich imiesłowy będą podobne. Przykładem może tu posłużyć czasownik prendre (brać) i jego imiesłów pris - wszystkie czasowniki stworzone na jego bazie będą miały taki sam imiesłów, trzeba tylko dodać ich prefiks, np. apprendre -> appris (uczyć się); surprendre -> surpris (zdziwić się) itd. 

---

 

1. aidé (pomagać)
2. été (być) 
3. eu (mieć)
4. parti (wyjechać)
5. choisi (wybierać)
6. fini (kończyć)
7. découvert (odkryć)
8. devenu (stać się, zostać)
9. acquis (zdobyć)
10. attendu (czekać)
11. répondu (odpowiadać)
12. pris (wziąć)
13. dit (powiedzieć)
14. vécu (żyć)
15. atteint (osiągnąć)
16. peint (malować)
17. vu (widzieć)
18. su (wiedzieć)
19. voulu (chcieć)
20. pu (móc)