Uwaga! Kiedy tworzymy czas przeszły złożony, to zamiast czasownika używamy imiesłowu czasu przeszłego (le participe passé). Dla niektórych czasowników jest on nieregularny i trzeba się go nauczyć na pamięć (np. avoir -> eu; prendre -> pris). Są jednak pewne reguły dla czasowników regularnych:

• dla czasowników I grupy, czyli kończącej się na -er, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -é, np. regarder -> regardé (oglądać). 
• dla czasowników II grupy, czyli kończącej się na -ir, le participe passé zawsze przybiera końcówkę -i, np. dormir -> dormi (spać). 
• jeśli jakiś czasownik stanowi podstawę do tworzenia innych (tzn. że nowe czasowniki tworzymy, dodając jakiś prefiks), to ich imiesłowy będą podobne. Przykładem może tu posłużyć czasownik prendre (brać) i jego imiesłów pris - wszystkie czasowniki stworzone na jego bazie będą miały taki sam imiesłów, trzeba tylko dodać ich prefiks, np. apprendre -> appris (uczyć się); surprendre -> surpris (zdziwić się) itd. 

---

 

Czasowniki w czasie le passé composé + ich bezokoliczniki:

• je suis allé (poszedłem) -> aller (jechać, iść)
• j'ai préparé (przygotowałem) -> préparer (przygotowywać) 
• j'ai oublié (zapomniałem) -> oublier (zapominać)
• nous avons pris (wzięliśmy) -> prendre (wziąć)
• j'ai cherché (szukałem) -> chercher (szukać)
• je ne l'ai pas trouvé (nie znalazłem go) -> trouver (znaleźć)
• je suis reparti (wróciłem) -> repartir (wracać)
• je suis retourné (zawróciłem) -> retourner (zawracać)
• j'ai pris (wziąłem) -> prendre (wziąć)
• mon père est arrivé (mój tata przyjechał) -> arriver (przyjeżdżać)
• il a visité (on zwiedził) -> visiter (odwiedzać, zwiedzać)
• il m'a attendu (czekał na mnie) -> attendre (czekać)