Najczęstsze sposoby na tworzenie żeńskich nazw zawodów:

• spółgłoska + e: un professeur - une professeure (nauczyciel - nauczycielka)
• -er -> -ère: un policier - une policière (policjant - policjantka)
• -eur -> -euse: un chanteur - une chanteuse (piosenkarz - piosenkarka)
• -teur -> -trice: un acteur - une actrice (aktor - aktorka)
• -en -> -enne: un pharmacien - une pharmacienne (farmaceuta - farmaceutka)

Niektóre zawody mają formę uniwersalną, tzn. zarówno męską, jak i żeńską, np. un/une élève (uczeń/uczennica), un/une dentiste (dentysta/dentystka), un/une juge (sędzia/sędzina), un/une artiste (artysta/artystka). Dotyczy to tych form, które kończą się na -e.

---

 

Lisa : Mon père est photographe. (Mój tata jest fotografem.)

Clara : Tiens ! Ma mère aussi est photographe et ma grand-mère est médecin. (No popatrz! Moja mama także jest fotografem, a moja babcia jest lekarzem.)

Lisa : Ah bon ! Mon grand-père aussi est médecin ! Et ma grand-mère est pharmacienne. (Naprawdę! Mój dziadek także jest lekarzem! A moja babcia jest farmaceutką.)

Clara : Ouah ! Mon grand-père aussi est pharmacien ! (Wow! Mój dziadek też jest farmaceutą!)

Lisa : Mon cousin est boulanger. (Mój kuzyn jest piekarzem.)

Clara : Incroyable ! Ma cousine aussi est boulangère. (Niewiarygodne! Moja kuzynka także jest piekarką.)

Lisa : Et ton oncle, qu'est-ce qu'il fait ? (A twój wujek, co on robi?)

Clara : Il est vendeur ! Ta tante aussi est vendeuse ? (Jest sprzedawcą! A twoja ciocia także jest sprzedawczynią?)

Lisa : Oui ! Et ma sœur est dessinatrice. Je suis sûre que ton frère aussi est dessinateur ! (Tak! A moja siostra jest rysowniczką. Jestem pewna, że twój brat jest rysownikiem!)

Clara : Euh... Non ! Je n'ai pas de frère ! (Ech... Nie! Nie mam brata!)