Aby utworzyć przymiotnik lub rzeczownik w rodzaju żeńskim, najczęściej dodaje się końcówkę -e do wyrazów w rodzaju męskim, np. content - contente (zadowolony-zadowolona); grand - grande (duży-duża); étudiant - étudiante (student - studentka).

Są jednak jeszcze inne zasady tworzenia rodzaju żeńskiego:

Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na -f, to w rodzaju żeńskim przybiera końcówkę -ve, np. neuf - neuve (nowy-nowa); veuf - veuve (wdowiec-wdowa).
Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na -er, to w rodzaju żeńskim przybiera końcówkę -ère, np. cher-chère (drogi-droga).
Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na -x, to w rodzaju żeńskim przybiera końcówkę -se, np. sérieux - sérieuse (poważny-poważna).
Kiedy w rodzaju męskim słowo kończy się na spółgłoskę -n, -t lub -l, to w rodzaju żeńskim podwajamy ją i dopiero wtedy dodajemy końcówkę -e, np. italien-italienne (włoski-włoska); muet-muette (niemy-niema); pareil-pareille (podobny-podobna).

Liczbę mnogą tworzymy zazwyczaj poprzez dodanie -s do rzeczownika lub przymiotnika, np. matière - matières (przedmiot - przedmioty); fille - filles (dziewczyna - dziewczyny). Istnieje grupa wyrazów zakończonych na -eu, -ou, -al, -eau, które w liczbie mnogiej otrzymują końcówkę -x, np. cheveu – cheveux (włos - włosy), genou - genoux (kolano - kolana), journal - journaux (gazeta - gazety; znika -l z liczby pojedynczej), château - châteaux (zamek - zamki).

Wyrazy kończące się w liczbie pojedynczej na -x lub -s , np. prix (cena), furieux (zły), mają tę samą formę w liczbie mnogiej i w pojedynczej.

a) rousses

Tłumaczenie: One są rude.