Kiedy chcemy zastąpić rzeczownik i podkreślić przy tym, do kogo on należy, to używamy zaimków rzeczownych dzierżawczych (les pronoms possessifs). Najczęściej zastępują one rzeczownik określony przez zaimek dzierżawczy, np. Czy to są klucze Julie? Tak, to są te jej. - Ce sont les clés de Julie ? Oui, ce sont les siennes.; To jest twój kot? Tak, to jest ten mój. - C'est ton chat? Oui, c'est le mien. 

Wszystkie ich formy przedstawiono w tabelce poniżej.

	r.m. l.poj.	r.ż. l.poj.	r.m. l.mn.	r.ż. l.mn.
Je	le mien	la mienne	les miens	les miennes
Tu	le tien	la tienne	les tiens	les tiennes
Il/Elle	le sien	la sienne	les siens	les siennes
Nous	le nôtre	la nôtre	les nôtres
Vous	le vôtre	la vôtre	les vôtres
Ils/Elles	le leur	la leur	les leurs

---

Zaimki przymiotne dzierżawcze (les adjectifs possessifs) służą nam do określenia przynależności, czyli wyrażenia, że coś jest nasze/wasze/jego/twoje itp.

Formę zaimka dzierżawczego dobieramy do rodzaju rzeczownika, który on opisuje. To znaczy, że jeśli chcemy powiedzieć: To mój żółw. - to musimy wybrać rodzajnik w rodzaju żeńskim, ponieważ taki rodzaj ma rzeczownik żółw: C'est ma tortue. Jeśli natomiast chcemy powiedzieć: To mój pies. - to rodzajnik wybieramy w rodzaju męskim, ponieważ pies jest rodzaju męskiego: C'est mon chien.

Warto pamiętać, że jeśli rzeczownik zaczyna się samogłoską, to w liczbie pojedynczej wybieramy do niego zawsze rodzaj męski, żeby było nam to łatwiej przeczytać, np. mój adres - mon adresse, a nie ma adresse.

Wszystkie formy zaimka przymiotnego dzierżawczego przedstawiono w tabelce poniżej.

	r.m. l.poj.	r.ż. l.poj.	l.mn.
Je	mon	ma	mes
Tu	ton	ta	tes
Il/Elle	son	sa	ses
Nous	notre		nos
Vous	votre		vos
Ils/Elles	leur		leurs

---

 

1. mes; les siennes

Tłumaczenie: Pokazałem mu moje zdjęcia, a on pokazał mi swoje.