Uwaga!

Czasowniki modalne (modal verbs) modyfikują znaczenie występujących po nich czasowników. Używamy ich, żeby wyrazić:

• umiejętność i możliwość (ability) lub ich brak - can / can't (w teraźniejszości), could / couldn't (w przeszłości),
• powinność i radę (obligation and advice) lub ich brak - should / shouldn't, ought (not) to, could (rada i krytyka), not have to / needn't / not need to (brak powinności),
• przyzwolenie (permission) lub jego brak - can / could / may (proszenie o pozwolenie), can / may (udzielenie pozwolenia), can't / may not (brak pozwolenia),
• chęć (willingness) i niechęć (unwillingness) - will / won't (w teraźniejszości i przyszłości), would / wouldn't (w przeszłości),
• obowiązek i przymus (obligation) - must (przymus wewnętrzny), have to (przymus zewnętrzny),
• zakaz (prohibition) - mustn't, may not.

Kiedy mówimy o przeszłości, po większości czasowników modalnych używamy formy perfect infinitive (have + past participle). Nie dotyczy to czasowników, które mają swoją formę przeszłą (could oraz would).

Wyróżniamy kilka wyrażeń, które mają podobny charakter do czasowników modalnych. Są to:

• be able to (być w stanie coś zrobić, móc coś zrobić) - do wyrażania umiejętności i możliwości (ability),
• be allowed to (mieć pozwolenie) - do wyrażania pozwolenia (permission),
• be supposed to (mieć powinność) - do wyrażania powinności (obligation),
• had better (lepiej by było, żeby) - rada (advice),
• not be prepared to (nie być gotowym coś zrobić) - niechęć (unwillingness).

---

 

1. couldn't