(przykład)

1. to follow / to have followed

Uzasadnienie: po czasowniku to be i przymiotniku stosujemy to z bezokolicznikiem; możemy też użyć po nich konstrukcji: to + have + past participle (czasownik regularny z końcówką -ed lub III forma czasownika z tabeli czasowników nieregularnych), żeby podkreślić, że czynność wydarzyła się w przeszłości.

2. to have been

Uzasadnienie: po konstrukcji I'd love (bardzo chciał(a)bym) stosujemy to z bezokolicznikiem; kiedy chcemy użyć strony biernej w odniesieniu do przeszłej czynności, stosujemy konstrukcję perfect infinitive (bezokolicznik dokonany), czyli: to + have + past participle (czasownik regularny z końcówką -ed lub III forma czasownika z tabeli czasowników nieregularnych). 

3. to be told

Uzasadnienie: po konstrukcji I'd prefer (wolał(a)bym) stosujemy to z bezokolicznikiem; kiedy chcemy użyć strony biernej, stosujemy konstrukcję passive infinitive (bezokolicznik bierny), czyli: to + bezokolicznik.

4. running

Uzasadnienie: po wyrażeniu it's no use (nie ma sensu) stosujemy czasownik z końcówką -ing.

5. to ask

Uzasadnienie: po czasowniku to be i przymiotniku stosujemy to z bezokolicznikiem.

6. to have saved

Uzasadnienie: czasowniku expect (spodziewać się) stosujemy to z bezokolicznikiem; w tym zdaniu mowa o czynności, która będzie zakończona do jakiegoś momentu w przyszłości, dlatego użyjemy konstrukcji perfect infinitive (bezokolicznik dokonany), czyli: to + have + past participle (czasownik regularny z końcówką -ed lub III forma czasownika z tabeli czasowników nieregularnych). 

7. taking / having taken

Uzasadnienie: po czasowniku deny (zaprzeczyć) stosujemy czasownik z końcówką -ing; możemy też użyć po nim konstrukcji: having + past participle (czasownik regularny z końcówką -ed lub III forma czasownika z tabeli czasowników nieregularnych), żeby podkreślić, że czynność wydarzyła się w przeszłości.

8. to eat

Uzasadnienie: po zaimkach nieokreślonych stosujemy to z bezokolicznikiem.

9. calling

Uzasadnienie: po wyrażeniu it's no good (nie ma sensu) stosujemy czasownik z końcówką -ing.

10. to win / to have won

Uzasadnienie: po liczebnikach porządkowych stosujemy to z bezokolicznikiem; możemy też użyć po nich konstrukcji: to + have + past participle (czasownik regularny z końcówką -ed lub III forma czasownika z tabeli czasowników nieregularnych), żeby podkreślić, że czynność wydarzyła się w przeszłości.