a)

1. (przykład)

2. Walk down the corridor past the cafeteria.

(Miń stołówkę i idź dalej korytarzem.)

3. Go up the ramp to the main doors.

(Wejdź po rampie w stronę głównych drzwi.)

4. You should see some numbers on the doors.

(Powinieneś/Powinnaś zobaczyć numery na drzwiach.)

5. Should I go through them?

(Powinienem/Powinnam przez nie przejść?)

6. Carry on along the second corridor until you get to some stairs. 

(Idź dalej drugim korytarzem, aż dojdziesz do schodów.)

7. Are you sure this is the right way?

(Jesteś pewny/a, że to właściwa droga?)

8. Head towards the end of the third corridor.

(Kieruj się w stronę końca trzeciego korytarza.)

 

b)

Uwaga! Wybrane odpowiedzi zostały pogrubione w tłumaczeniu.

1. (przykład)

2. Go up the ramp to the main doors

3. Are you sure this is the right way

4. Walk down the corridor past the cafeteria

5. Carry on along the second corridor until you get to some stairs

6. Should I go through them

7. Head towards the end of the third corridor

8. You should see some numbers on the doors

Tłumaczenie:

Syn: Mamo, gdzie jesteś?

Mama: Jestem w szpitalu, w sali twojego taty. A ty gdzie jesteś?

Syn: Przed głównym wejściem. Jak dojść do sali taty?

Mama: Słuchaj uważnie, to ci wytłumaczę. Wejdź po rampie w stronę głównych drzwi.

Syn: Tu jest napisane "Stołówka". Jesteś pewna, że to właściwa droga?

Mama: Tak, jestem pewna. Miń stołówkę i idź dalej korytarzem. Potem skręć w prawo.

Syn: Dobra. Jestem w innym korytarzu.

Mama: Zgadza się. Idź dalej drugim korytarzem, aż dojdziesz do schodów. Potem wejdź po schodach i skręć w lewo.

Syn: Dobra. Przechodzę obok wind. Czemu nie mówiłaś, że są windy?

Mama: Nieważne. Słuchaj. Za windami znajdują się drzwi.

Syn: Znalazłem drzwi. Powinienem przez nie przejść?

Mama: Tak, przejdź przez nie.

Syn: W porządku. Jestem w kolejnym korytarzu. 

Mama: Zgadza się. Jesteś już prawie na miejscu. Kieruj się w stronę końca trzeciego korytarza.

Syn: Dobrze...

Mama: Powinieneś/Powinnaś zobaczyć numery na drzwiach. Twój tata jest w sali 212.

Syn: Dobra... 208, 210... Jest - 212. Jestem! Cześć, tato! Jak się czujesz?