1. b

Uzasadnienie: przysłówka just (właśnie, dopiero co) używamy z czasem Present Perfect w zdaniu twierdzącym, wstawiamy je między czasownikiem posiłkowym have lub has a czasownikiem past participle (czasownik regularny z końcówką -ed lub III forma czasownika z tabeli czasowników nieregularnych).

2. a

Uzasadnienie: kiedy mówimy o zakończonej przeszłej czynności, używamy czasu Past Simple.

3. c

Uzasadnienie: przysłówka already (już) używamy z czasem Present Perfect w zdaniu twierdzącym, wstawiamy je między czasownikiem posiłkowym have lub has a czasownikiem past participle (czasownik regularny z końcówką -ed lub III forma czasownika z tabeli czasowników nieregularnych).

4. a

Uzasadnienie: przyimka for (przez) z czasem Present Perfect używamy, kiedy opisujemy długość trwania czynności rozpoczętej w przeszłości i trwającej do chwili obecnej.

5. b

Uzasadnienie: czynność, która zaczęła się w przeszłości i albo nadal trwa, albo właśnie się zakończyła - czas Present Perfect Continuous.

6. c

Uzasadnienie: czasu Present Perfect używamy, kiedy opisujemy czynność lub stan, który rozpoczął się w przeszłości i trwa do chwili obecnej; belong (należeć) to czasownik statyczny, nie możemy wiec użyć go w czasie Present Perfect Continuous.

7. c

Uzasadnienie: czynność, która zaczęła się w przeszłości i albo nadal trwa, albo właśnie się zakończyła - czas Present Perfect Continuous.

8. b

Uzasadnienie: czasownika modalnego don't have to (nie musieć) używamy, by wyrazić brak konieczności zrobienia czegoś

9. a

Uzasadnienie: had to to forma czasu Past Simple czasownika have to lub must (musieć), których używamy, by wyrazić przymus zrobienia czegoś.

10. a

Uzasadnienie: czasownika modalnego needn't (nie musieć) używamy, by wyrazić brak konieczności zrobienia czegoś; pozostałe czasowniki wymagają dodania przyimka to.

11. c

Uzasadnienie: czasownika modalnego should (mieć powinność) używamy, by dać komuś radę i powiedzieć, co powinno być zrobione.

12. b

Uzasadnienie: jeśli mamy do czynienia z czasem innym niż teraźniejszy lub przeszły dokonany, musimy użyć odpowiedniej formy konstrukcji be able to (być w stanie). 

13. b

Uzasadnienie: po czasowniku modalnym musimy użyć konstrukcji be able to (być w stanie, móc).

14. a

Uzasadnienie: kiedy mówimy o pojedynczej sytuacji z przeszłości, kiedy coś było możliwe, nie możemy użyć czasownika modalnego could (mogłem/mogliśmy), zamiast tego użyjemy formy was/were able to (byłem/byliśmy w stanie).

15. c

Uzasadnienie: kiedy mówimy, że coś jest niemożliwe lub nieprawdziwe w czasie teraźniejszym, stosujemy czasownik modalny can't (nie możesz).