(przykład)

1. He, his

Uzasadnienie: zaimek he (on) oraz przymiotnik dzierżawczy his (jego) odnosi się do wyrażenia my brother (mój brat).

2. your, mine

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem używamy przymiotnika dzierżawczego np. your (twój, twoje); po zaimku dzierżawczym, np. mine (mój, moje) nie używamy rzeczownika, ponieważ on go zastępuje.

3. their, hers

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem używamy przymiotnika dzierżawczego np. their (ich); po zaimku dzierżawczym, np. hers (jej) nie używamy rzeczownika, ponieważ on go zastępuje.

4. her, me

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem używamy przymiotnika dzierżawczego np. her (jej); po czasowniku tell (powiedzieć) używamy zaimka osobowego w formie dopełnienia, np. me (mi).

5. them, theirs

Uzasadnienie: po czasowniku give (dać) używamy zaimka osobowego w formie dopełnienia, np. them (im); po zaimku dzierżawczym, np. theirs (ich) nie używamy rzeczownika, ponieważ on go zastępuje.

6. our, ours

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem używamy przymiotnika dzierżawczego np. our (nasz, nasze); po zaimku dzierżawczym, np. ours (nasz, nasze) nie używamy rzeczownika, ponieważ on go zastępuje.

7. your, mine

Uzasadnienie: przed rzeczownikiem używamy przymiotnika dzierżawczego np. your (twój, twoje); po zaimku dzierżawczym, np. mine (mój, moje) nie używamy rzeczownika, ponieważ on go zastępuje.

8. us, her

Uzasadnienie: po czasowniku call (zadzwonić do) używamy zaimka osobowego w formie dopełnienia, np. us (nas); przed rzeczownikiem używamy przymiotnika dzierżawczego np. her (jej).

9. him, his

Uzasadnienie: po czasowniku send (wysłać) używamy zaimka osobowego w formie dopełnienia, np. him (mu); przed rzeczownikiem używamy przymiotnika dzierżawczego np. his (jego).

10. It's, its

Uzasadnienie: wyrażenie it's (to jest) oraz przymiotnik dzierżawczy its (tego) odnosi się do słowa restaurant (restauracja), a rzeczowniki w języku angielskim są rodzaju nijakiego.